In Ommen: Het Nationaal Tinnen Figurenmuseum

In Ommen bevindt zich het Nationaal Tinnen Figurenmuseum, het enige in zijn soort in de Benelux. Ik liep via de Stationsweg, een mooie laan met links weiland en rechts villa’s, richting het stadscentrum, aan de overkant van de Vecht. Het museum zat gevestigd in het oude stadhuis van Ommen, direct langs de rivier. Ik werd hartelijk ontvangen door Henk Dooijes, de secretaris, en na een kopje koffie betraden we het museum. Doorgaan met het lezen van “In Ommen: Het Nationaal Tinnen Figurenmuseum”

In Sneek: Het Nationaal Modelspoor Museum

In een gedeelte van het Sneeker stationsgebouw, dat als zoveel Nederlandse stations ten prooi was gevallen aan de zich steeds meer uit de samenleving terugtrekkende NS (de loketten waren op 30 mei 1998 voor het laatst geopend, op die dag nam Noordned het treinverkeer over), bevindt zich sinds 29 januari 2005 het Nationaal Modelspoor Museum. Doorgaan met het lezen van “In Sneek: Het Nationaal Modelspoor Museum”

In Banff: Nachtdienst

Natúúrlijk haatte ik het, zoals ik de verslaving altijd heb gehaat, en plotseling, in een vlaag van woede om die zwakte, pakte ik mijn pakje sigaretten en aansteker en wierp ze in een prullenbak nabij het Banff Park Museum. Impulsief, ja, maar je moet elke verslaving toch eens stopzetten. Deze avond voelde om ondefinieerbare redenen als een perfect moment om te stoppen met roken. Maar was het wel de juiste avond ervoor? Doorgaan met het lezen van “In Banff: Nachtdienst”

In Banff: Hoteldienst met Archibald

Ik heb twee jaar lang in een hotel in Banff gewerkt. Eén van mijn collega’s was Archibald, een Engelsman van 26 jaar oud. Hij was lang, sprak gearticuleerd en beleefd, klonk professioneel en correct, en kon zijn soms sterke meningen staven met argumenten. Hij kwam daarbij zeer overtuigend over en tilde regelmatig, als hij een punt wilde maken, één wenkbrauw op, hield zijn hoofd lichtjes schuin en toonde een nogal geniepige glimlach om zijn soms sarcastische houding te onderstrepen. Hij trok dingen in twijfel en was eigenwijs. Er waren veel dingen waar we het over eens waren en veel dingen waar we het niet over eens waren. Onze discussies waren vriendelijk maar scherp. Het was wat dat betreft jammer dat ik deze week alleen vanmiddag nog een avonddienst draaide met Archibald en daarna weer zou opschuiven naar de saaie nachtdiensten, die ik in mijn eentje draaide. Doorgaan met het lezen van “In Banff: Hoteldienst met Archibald”

In Amsterdam: Het spookhostel

In 2009 werkte ik voor de Stayokay-hostels Vondelpark en Stadsdoelen, dat aan de Amsterdamse Kloveniersburgwal gevestigd zit. dit hostel (en de vestiging aan het Vondelpark) en op een dag vroeg de general manager aan me of ik er tijdens de wintersluiting vier maanden lang zou willen wonen om zo te voldoen aan een eis van de brandweer. Een betrekkelijke periode, maar het verloste me wel van de zolderkamer die ik voor €400 per maand van een gescheiden fabrieksarbeider in Nieuw-Vennep huurde. Hoe gastvrij de man het ook maakte, zo’n maandelijks bedrag op een horecasalaris, de slechte late-avond-verbinding per trein of bus met het centrum van Amsterdam, de huilende kinderen elke zondagmiddag in de woonkamer als ze na een weekend vol gezelligheid terug naar mama moesten en de toch wat gekunstelde verstandhouding tussen huurder en verhuurder waren tezamen genomen reden genoeg om te kiezen voor een gratis verblijf in een gesloten hostel in hartje Amsterdam. Doorgaan met het lezen van “In Amsterdam: Het spookhostel”